اسماعیل فصیح، نویسنده، عصر روز گذشته در سن 75 سالگی در بیمارستان شركت نفت تهران درگذشت
شهریار فصیح، فرزند اسماعیل فصیح، در گفتوگو با یکی از رسانه های داخلی، گفت: این نویسنده از 15 تیر سال جاری در بیمارستان شركت نفت بستری شده بود. به گفته فرزند فصیح، سه سال پیش نیز به دلیل مشكل عروق مغزی در بیمارستان بستری شده بود كه فعالیتهای او را در سالهای اخیر تحت تأثیر قرار داده بود. هنوز زمان و مكان تشییع پیكر این نویسنده مشخص نشده است
به گفتهي همسر اين نويسنده، بنا به خواستهي خود فصيح كه همواره نيز بر آن تأكيد داشت، مراسم پرتشريفاتي برگزار نخواهد شد.
اسماعيل فصيح ـ رماننويس و مترجم ـ در دوم اسفندماه سال 1313 در محله درخونگاه تهران (شهيد اكبرنژاد فعلي ـ نزديك بازار تهران) متولد شد. بهگفتهي خودش بچه چهاردهمي يا شانزدهمي يك كاسب چهارراه گلوبندك است. دوران تحصيلات ابتدايي را در دبستان عنصري كه حدودا تا پايان كشيده شدن جنگ جهاني دوم در ايران طول ميكشد و سپس در دبيرستان رهنما، به انجام رساند. آن زمان مصادف با دوران صدارت دكتر مصدق بود كه در ازاي دريافت مبلغ 50 يا 100 تومان، برگه معافي ميدادند و او هم بدين ترتيب، معافياش را گرفت و با بقيه پولي كه از پدرش به او رسيده بود، براي ادامه تحصيل به آمريكا رفت. سال 1961 در شهر مزولا به دانشگاه مانتانا ميرود و مدرك ادبيات انگليسي ميگيرد و همانجاست كه ارنست همينگوي نويسنده معروف آمريكايي را ميبيند و گپي دوستانه و كوتاه با وي ميزند. سپس به دانشگاه ميشيگان ميرود؛ اما به دلايلي مقطع كارشناسي ارشد را نيمه كاره رها مي كند و به تهران ميآيد و بعد از 5 - 6 ماه وارد صنعت نفت ميشود. در سال 1342 به مؤسسه انتشاراتي فرانكلين ميرود و همراه با نجف دريابندري، با استخدام در شركت ملي نفت با صادق چوبك آشنا ميشود. سال 1346 اوين رمانش را با عنوان «شراب خام» مينويسد و پيشنويسش را به دريابندري ميدهد و سال 1347 آن را منتشر ميكند. فصيح در سال 1359 با سمت استاديار دانشكده نفت آبادان بازنشسته شد. اين نويسنده در سه حوزه رمان، مجموعه داستان و ترجمه كار كرده است. اسماعيل فصيح هماكنون در تهران به سر ميبرد و گهگاه در بخش برنامههاي آموزشي زبان تخصصي و گزارشنويسي صنعت نفت فعاليت ميكند. وي پيش از اين تنها يكبار در سال 1373 با مجلهي ”كلك” گفتوگويي جمعي را با حضور كريم امامي، گلي امامي، فرهنگ رجايي، محمدرضا قانونپرور، بهمن فرمانآرا و علي دهباشي انجام داده است.
آثار
- شراب خام (۱۳۴۷)
- دل کور (۱۳۵۱)
- داستان جاوید (۱۳۵۹)
- ثریا در اغما (۱۳۶۳) ترجمه انگلیس در لندن (۱۹۸۵)، ترجمه عربی در قاهره (۱۹۹۷)
- درد سیاوش (۱۳۶۴)
- زمستان ۶۲ (۱۳۶۶) ترجمه آلمانی (۱۹۸۸)،
- شهباز و جغدان (۱۳۶۹)
- فرار فروهر (۱۳۷۲)
- باده کهن (۱۳۷۳)
- اسیر زمان (۱۳۷۳)
- پناه بر حافظ (۱۳۷۵)
- کشته عشق (۱۳۷۶)
- طشت خون (۱۳۷۶)
- بازگشت به درخونگاه (۱۳۷۷)
- کمدی تراژدی پارس (۱۳۷۷)
- لاله برافروخت (۱۳۷۷)
- نامهای به دنیا (۱۳۷۹)
- در انتظار (۱۳۷۹)
- گردابی چنین حایل (۱۳۸۱)
- تلخکام (۱۳۸۶)
مجموعه داستان ها
- خاک آشنا (۱۳۴۹)
- دیدار در هند (۱۳۵۳)
- عقد و داستانهای دیگر (۱۳۵۷)
- برگزیده داستانها (۱۳۶۶)
- نمادهای دشت مشوش (۱۳۶۹).
ترجمه ها
- وضعیت آخر
- بازیها
- ماندن در وضعیت آخر
- استادان داستان
- رستمنامه
- خودشناسی به روش یونگ
- تحلیل رفتار متقابل در رواندرمانی
- شکسپیر «زندگی/خلاصه کل اثار/هملت»
- خواهر كوچيكه اثر ريموند چندلر
منابع: ایسنا / ویکی پدیا