ششم شهریور اولین سال تولد ....تا سپیده وبلاگ شخصي بهرام سلاحورزي است
دستم را سايه بان چشم ميكنم به دوردست مينگرم
گويا جشني برپاست
جشن تولد وبلاگ ...تا سپيده است
روي كيك تولد او نوشته است
... تا سپيده وبلاگ بهرام سلاحورزي صد ساله شد
در پرسه هاي شبانه در وبگردي هاي مدام به دنبال رگه هايي از عشق ومهرباني بودم
در آسمان دل هر شيفته اي به هنر و ادبيات اين سرزمين دنبال رد پاي مقربان وشايستگاني سزاوار و
دوست داشتني بودم
به هر روزن وكوي وبرزن و كاشانه وبيغوله اي سرزدم
قصه ها وغصه هاي فراوان شنيدم
حيله ها وترفند هاي فراوان ديدم
صميميت ها و رفاقت ها ويكرنگي ها ديدم
در گستره اين مرز پر گهر به هرچه زيبايي است سرك كشيدم
و با هركس از هرتباري و با هرنامي ( اما دلبسته فرهنگ وزبان و هنر وادبيات غني ايران زمين) سخن گفتم
نه نامش را پرسيدم و نه از مذهبش پرسيدم
به قلمش نگاه كردم و دغدغه اش
درونش بيش از سيما ي ظاهرش برايم ارجح بود
براي كسب لقمه اي غذا ساعت ها به دنبالش رفتم ،خستگي و كهولت مانع از رفتنم نشد
رفتم و رفتم ....
بسياري از كساني كه تشنه ي جرعه اي از زلال انديشه شان هستم يافتم
نام ها يي چون ....
نام نمي برم تا در فرصت مغتنم به بهانه هاي قشنگ از آنان بگويم
در اين فرصت پيش امده از عمو بهرام بگويم
بهرام سلاحورزي روزنامه نگار و نويسنده ي نازنين
حضورشخصی چون بهرام سلاحورزي که عمری در وادی هنر وادبیات قلم زده است در فضای بی رحم اینترنت تاثیر گذار است
سرمایه ای که در عرقریزان ادبیات این ملک،جمع آوری نموده است
بايد در اختيار شاگرداني چون حقير قرار دهد
نوشتن و ننوشتن حقير هيچ تاثيري در وادي ادبيات وهنر اين سرزمين ندارد
اما حضور بهرام سلاحورزي يك ضرورت است
یادمانده های بهرام سلاحورزی از سالیان نه چندان دور
روایت قصه ها وپریشان حالی ها وبه نظم درآوردن تغزل های ناب عاشقانه ی دوران جوانی
همه بهانه است براي نوشتن او
پس بايد بنويسد
** ***
ششم شهریور اولین سال تولد ....تا سپیده وبلاگ شخصي بهرام سلاحورزي است
دستم را سايه بان چشم ميكنم به دوردست مينگرم
گويا جشني برپاست
جشن تولد وبلاگ ...تا سپيده است
روي كيك تولد او نوشته است
... تا سپيده وبلاگ بهرام سلاحورزي صد ساله شد
** ***
لرستان با طبیعت زیبا،بکر ودل انگیز،آب وهوای متنوع ومثال زدنی
لرستان با پیشینه کهن وغرور آفرین
لرستان با داشتن فرزندانی فرهیخته،درحوزه های مختلف،که بسیاری از آنان مفاخر ایران به شمار می آیند
لرستان،دیاری که سزاوار بهترین هاست
سرزمینی با اینهمه ویژگی نیازمند معرفی و شناساندن بیشتر و بهتر است
دنیای مجازی یکی از راهکارها وابزار هایی است که می تواند
زوایای پنهان ومهجور آن را برابر چشم جهانیان بگستراند
شاعران ونویسندگان وهنرمندان از دیوار های تنگ ومحدود باید بگذرند
وهمانگونه که در بسیاری از سایت های مشهور و پر اوازه آثار ودستنوشته هایشان خود نمایی می کند
باید از مرز تجربه گرایی و تنها بسنده کردن به اندوخته های گذشته بگذریم
شیوه جدید وایمان به خویشتن را سرلوحه قرار دهیم
لرستان در فضای مجازی حتی از نظر کمیت به مرحله ای نرسیده که اقناع کننده باشد
کارهای نکرده ما بیشتر از کارهایی است که انجام داده ایم
کار فراوان است،فضا سازی،معرفی،تثبیت،بالابردن سطح دانش بلاگرها و ....
لرستان در حوزه نرم افزاری نیازمند انسجام بیشتری است
برای اعتلاءفرهنگ وبکارگیری توانایی هایی که در بخش نرم افزاری نهفته است گریزی نیست
باید بیاموزیم وبه دیگران آموزش دهیم
نام نامی لرستان بايد درگسترده ترین ونافذ ترین مکان ها نقش بندد ولرستان ،آنگونه که سزاوار آن است
چهره خود را نشان دهد
** ***
ابوعلي سينا پزشك حاذق و انساندوست مي گويد
هرگاه پزشك بتواند با غذا بيمار را درمان نمايد به سعادت رسيده است
آيا در حوزه هنر وادبيات نيز مي توان غذا را به عنوان يك راهكار براي درمان بكار برد؟
غذاي فرهنگي در التيام زخم ها و ناهنجاريها چه جايگاهي دارد؟
انسان معاصر با اينهمه پيچيدگي و معما هاي غامض چگونه به نشاط و آرامش و اميد به آينده برسد
سهم هنر وادبيات در هدايت وپيشبرد انسان چقدر است
براي رسيدن به سعادت،به چه چيزي استمداد واستعانت جوييم
سلامت انسان در گرو چيست؟
چگونه به اين منبع تغذيه برسيم ؟
آيا انسان معاصر بيمار است؟
نصرت درويشي/شهريور ماه /1387