شيخ فريدالدين محمدعطار نيشابوري از شعراي بزرگ و مشهور ادبيات فارسي است
وي مردي صاحب فكر و ژرفبين و خوشذوق است كه بايد در درياي مواج و متلاطم و بيكرانه شعرش به غواصي پردات و اشعار نغز او را كه فراوان است و در عين حال فصيح ترين از حيث بيان معاني بلندانساني و عرفان مقامي ارج نهاد.
شيخ فريدالدين محمدعطار نيشابوري در سال 540ه.ق متولد شده و در سال 618ه.ق در قتلعام نيشابور در فتنه مغول وفات يافت و در طول حدود 80 سال عمر با بركتش از سي سالگي تا هفتاد و اند سالگي اشعار را سروده است .
اين شاعر بزرگ پارسي گوي در قريه كدكن از توابع نيشابور ديده به جهان گشوده است و از قراين پيداست كه در هنگام وفات در شهر شادياخ (نيشابور فعلي) ساكن بوده است .
شيخ عطار داروخانه اي داشته كه در آن به كار طبابت ميپرداخته است و گفته ميشود كه تاليف دو كتاب معروف خود مصيبتنامه و الهي نامه را در همان داروخانه آغاز كرده است و هر روز مراجعين فراواني به علت متمول و متمكن بودن عطار به داشته است و همين بي نيازي اوست كه عطار را با مناعت طبع و همت بلند ميشناسد.
برخي مورخان كتب فراواني بيش از يكصد جلد را به عطار نسبت داده اند، ليكن در ميان كتب متعدد منسوب به وي آثاري بدون ترديد از عطار است كه خود شيخ عطار در خسرونامه از آنها نام برده است .
1. مصيبتنامه
2. الهي نامه
3. مختارنامه
4. اسرارنامه
5. منطقالطير
6. خسرونامه
7. ديوان غزليات و قصايد
8. تذكرهالاولياء است كه سه ركن اصلي در آثار وي شامل زيبايي،عشق و درد است كه از اين سه ركن درد را ركن عمده و مايه ابتكار او بايد دانست .
9_اكنون آرامگاه شيخ فريد الدين عطار نيشابوري در شهر نيشابور كعبه اهل دل و قبله عاشقان دلآگاه است كه از سراسر ايران و جهان براي عرض ادب و ارادت به آنجا ميآيند و همه ساله نيز در 25 فروردين ماه كه در تقويم ملي كشور به نام شيخ فريدالدين محمدعطار نيشابوري نامگذاري شده است ويژه مراسم خاص در نيشابور و ديگر نقاط ايران و كشورهاي جهان برگزار ميشود.
منبع: ميراث فرهنگي