خانواده هاي ايراني حدود پانزدهم اسفند هرسال گندم و عدس و يا ديگر حبوبات را در ظروف كوچك و بزرگ مي كارند و هنگام تحويل سال برسفره هفت سين قرار مي دهند و اين سبزه ها را در روز سيزده فروردين طبق يك رسم و آيين كهن كه به دامن طبيعت مي روند به آب مي سپارند .
آنچه در تاريخ ذكر شده است سه يا چهار هزار سال پيش يك زمين لرزه بسيار وحشتناك رخ داده كه آمار تلفات سهمگين بوده است اين واقعه كه شرح آن در "تورات" و " اوستا" آمده در سيزدهمين روز بهار سال خورشيدي اتفاق افتاده است
به همين علت مردم آن زمان اعتقاد داشته اند زمين لرزه هر سال در روز سيزدهم فروردين اتفاق مي افتد
روي اين اصل به دشت و صحرا ميرفتند و نحسي سيزده را از خود دور مي كردند
اقوام سامي،هند واروپايي چون ايرانيان به نحسي سيزده فروردين اعتقاد داشته اند .
در مورد سبزه به آب سپردن ايرانيان باور بر اين بوده كه در آب انداختن سبزه موجب بارش باران مي شود.
در آن روز كه به نام " تير روز " نامگذاري شده چشم به راه باران بوده و از آناهيتا يا فرشته باران خواستار نزول باران بوده اند .سبزه گره زدن در اين روز بر اعتقاد زيبايي استوار بوده كه موجب دل گرمي و قوت قلب مردم مي شده است
اعتقاد مذهبي كهن مردم بر اين اساس بوده كه در اين روز ارواح پدران و مادران اشخاص از آسمان پايين مي آيند و بر رفتارو كردار فرزندان خود نظاره مي كنند اگر فرزندانشان سبزه را گره بزنند به اين معني است.كه مشكلي در زندگي دارند و آنان با گشودن گره از سبزه موجب برآورده شدن آرزوي فرزندان را فراهم مي كرده اند و مشكلاتشان حل مي شود .