امسال گروهی از سرشناس‌ترین کارگردان‌های زن سینما شامل جین کمپیون و میرا نائیر با فیلم‌های جدید از راه رسیدند تا یکی از بهترین سال‌های سینمایی برای فیلمسازان زن رقم بخورد.

جیمز ماترام: یک واقعیت تکان‌دهنده: در 80 سال تاریخ برگزاری مراسم اسکار تنها سه زن در بخش بهترین کارگردان نامزد شده‌اند. لینا ورتمور سال 1977 برای فیلم «هفت خوشگل» نامزد اسکار شد تا اولین زن نامزد اسکار در بخش بهترین کارگردانی لقب بگیرد. پس از آن جین کمپیون در سال 1994 برای «پیانو» نامزدی این بخش را به دست آورد و در این دهه نیز سوفیا کوپولا برای «گمشده در ترجمه» نامزد شد.

به اعتقاد لون شرفیگ کارگردان دانمارکی که این روزها فیلم «یک آموزش» را روی پرده سینماها دارد، این نبود موفقیت به تعداد فیلم‌هایی که زنان می‌سازند باز می‌گردد. او می‌گوید: «آیا این مسئله نشان نمی‌دهد مردان چه تعداد فیلم می‌سازند؟ به لحاظ آماری، زنان برای دریافت جایزه اسکار شانس خیلی کمی دارند.»

احتمالاً امسال قضیه فرق می‌کند، چرا که فیلمسازان زن تعدادی از بهترین فیلم‌های سال را ساخته‌اند. کاترین بیگلو فیلم «قفسه درد» را روی پرده سینماها داشت که داستان آن در عراق روی می‌دهد. آندرئا آرنولد «مخزن ماهی» را داشت که جایزه هیأت داوران جشنواره کن را برد و با استقبال منتقدان روبه‌رو شد.

«یک آموزش» شرفیگ از 16 اکتبر در آمریکا و از جمعه در بریتانیا اکران شده است. این فیلم داستانی فریبنده درباره دختری نوجوان (کری مالیگان) است که دلباخته مردی بزرگ‌تر از خود (پیتر سارسگارد) می‌شود. «یک آموزش» ژانویه پیش برنده جایزه فیلم منتخب تماشاگران از جشنواره فیلم ساندنس شد.

«ستاره درخشان» به کارگردانی جین کمپیون از 18 سپتامبر در بازار آمریکای شمالی روی پرده رفت و از این هفته در بریتانیا نمایش داده می‌شود. فیلم جدید این کارگردان متولد نیوزیلند داستانی زندگی‌نامه‌ای با بازی بن ویشاو به نقش جان کیتس - شاعر - و ابی کورنیش در نقش فانی براون عشق اوست.

همچنین موزیکال «روز اول» به کارگردانی پنی وولکاک فیلمساز بریتانیایی که داستان آن در بیرمینگهام روی می‌دهد، از جمله در بریتانیا اکران می‌شود. همین طور فیلم ترسناک آمریکایی «بدن جنیفر» ساخته کارین کاساما که آخرین بار فیلم ناموفق «آیون فلاکس» با بازی چارلیز ترون را روی پرده سینماها داشت. فیلمنامه «بدن جنیفر» را دایابلو کدی نوشته که دو سال پیش از ناکجاآباد سر در‌آورد و برای «جونو» برنده اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شد.

فهرست فیلمسازان زن به این تعداد خلاصه نمی‌شود. میرا نائیر از هفته پیش درام «آملیا» را روی پرده سینماها دارد که فیلمی زندگی‌نامه‌ای درباره آملیا ایرهارت هوانورد زن معروف آمریکایی است. درام Cracks اولین تجربه جردن اسکات دختر سر ریدلی اسکات یکی دیگر از این فیلم‌هاست. این فیلم به زندگی و ارتباط بین دختران در یک مدرسه شبانه‌روزی در بریتانیا می‌پردازد.

درو باریمور بازیگر آمریکایی هم اخیراً فیلم Whip It درباره اسکیت‌سواری را روانه سینماها کرد. همین طور سام تیلور وود که فیلم زندگی «پسر هیچم» درباره دوران جوانی جان لنون را ساخته است. این همه فیلم قطعاً از قدم‌های رو به جلو خبر می‌دهد، اما کاساما نسبت به این مسئله تردید دارد.

او می‌گوید: «من همچنان اعتقاد دارم این تعداد فیلم خیلی هم امیدوارکننده نیست. شخصاً خیلی باید صبر می‌کردم تا فیلم دیگری از جین کمپیون ببینم که یکی از فیلمسازان محبوب من است. به این فکر می‌کنم که چرا ما نیاید مثل مردان از فیلمی به فیلم دیگر بپریم.»

هرچند اکنون زنان راه خود را در دیگر بخش‌های صنعت فیلمسازی باز کرده‌اند، جایگاه کارگردانی همچنان در اختیار مردان است. وولکاک می‌گوید: «به نظرم همچنان این تصور وجود دارد که زنان خیلی با صاحب‌اختیار بودن راحت نیستند.»

خبرآنلاین